Μες στη λήθη ο άνθρωπος κάνει πολλές μαλακίες. Σκέφτεται. Μέγα λάθος. Σε μια κόντρα συναισθημάτων δεν χρειάζεται λογική. Η λογική σε κάνει να δρας ορθολογικά· παράλογο σε ένα παιχνίδι, όπου ο μοναδικός κανόνας είναι ο ανάποδος.
Περικυκλωμένος από τύψεις και έναν εγωισμό μεγάλο, κολοσσιαίο και δισθεώρατο, οπλίζομαι με υπομονή και μέσα στη ραστώνη που κερδίζει έδαφος μέσα μου, μια τρελή σκέψη κατακλύζει το ταλαίπωρο μυαλό μου· αυτή τη στιγμή, σε κάποιο παράλληλο σύμπαν ένας άλλος 'εσύ' σπεύδεις να ξεκαθαρίσεις στους ενοχλητικούς ό,τι και η Ρέιτσελ στον Τζόι: κορώνα κερδίζεις, γράμματα χάνουν. Μόνο που το δικό σου έμβλημα είναι το Λαβείν· για τους υπόλοιπους υπάρχει το Δούναι.
Όταν η μοιρασιά είναι καταπλεονασματική, ούτε που διαμαρτύρεσαι για τα ψίχουλα που σου μένουν. Ζεις με το φόβο και πράττεις ανάλογα με τον καιρό: φυσάς ή βρέχεις, χιονίζεις ή βγάζεις ήλιο. Πάντα υπάρχει χώρος για αλλαγή. Και χρόνος. Και τρόπος. Με αυτές τις λέξεις. Ή παρόμοιες. Με αυτό το τέλος. Ή κάτι σαν αυτό.
Περικυκλωμένος από τύψεις και έναν εγωισμό μεγάλο, κολοσσιαίο και δισθεώρατο, οπλίζομαι με υπομονή και μέσα στη ραστώνη που κερδίζει έδαφος μέσα μου, μια τρελή σκέψη κατακλύζει το ταλαίπωρο μυαλό μου· αυτή τη στιγμή, σε κάποιο παράλληλο σύμπαν ένας άλλος 'εσύ' σπεύδεις να ξεκαθαρίσεις στους ενοχλητικούς ό,τι και η Ρέιτσελ στον Τζόι: κορώνα κερδίζεις, γράμματα χάνουν. Μόνο που το δικό σου έμβλημα είναι το Λαβείν· για τους υπόλοιπους υπάρχει το Δούναι.
Όταν η μοιρασιά είναι καταπλεονασματική, ούτε που διαμαρτύρεσαι για τα ψίχουλα που σου μένουν. Ζεις με το φόβο και πράττεις ανάλογα με τον καιρό: φυσάς ή βρέχεις, χιονίζεις ή βγάζεις ήλιο. Πάντα υπάρχει χώρος για αλλαγή. Και χρόνος. Και τρόπος. Με αυτές τις λέξεις. Ή παρόμοιες. Με αυτό το τέλος. Ή κάτι σαν αυτό.
The End.
Πάρε-Δώθε.Αυτό είναι όλο.Πάρε-Δώθε
ΑπάντησηΔιαγραφή