Κλειστό Λόγω Μνημονίου

- Θα κάνεις πάρτυ για τα γενέθλια σου ρε;

- Δεν έχω σπίτι διαθέσιμο γαμώτο. Την Τρίτη το μαγαζί είναι κλειστό και άλλη μέρα δε γουστάρω.

- Γιατί δεν το κάνεις ρε στο σπίτι της Σ.; Χώρος υπάρχει, ποτά φέρε απ' την ατελειώτη κάβα σου, ένα άμπσολουτ, μία στολίσνεγια, δύο ουίσκια -έναν περιπατητή και ένα drambuie (το γράφω στα αγγλικά, γιατί ακόμα δεν έχουμε καταλήξει πως προφέρεται)- μπίρες θα φέρει ο Α, φαγητό θα παραγγείλουμε, χμ... μπορείς να μαγειρέψεις κιόλας, όχι τίποτα φολκρορ πιάτα φυσικά, ούτε και αβαν γραντ συνταγές, τα κλασικά για να χορτάσουν τριάντα νοματαίοι, δύο κιλά πατατάκια, φυστικιά και λοιπές μαλακίες θα συνοδεύσουν το ποτό πριν και μετά το φαγητό, με 40-50 ευρώ θα είσαι πιο λαρτζ κι απ’ τον Αμπράμοβιτς. Άμα κάνουμε τα στραβά μάτια δε, και γεμίσεις το μπουκάλι της άμπσολουτ με ραχμάνινοφ που σου έρχεται και πιο φθηνή, θα περισσέψει κανένα τάλιρο να το βάλεις στην άκρη για το ταξίδι στο Παρίσι που ήθελες. Μια χαρά, τριάντα άνθρωποι θα είμαστε, ούτε ενάμισι ευρώ το κεφάλι δεν θα σου βγει, θα πιούμε, θα φάμε, θα χορέψουμε, θα αποδοκιμάσουμε όπως πάντα τις κουλτουριάρικες μουσικές επιλογές σου, θα φασωθούμε, θα καπνίσουμε σαν χαρμάνια μετά από νηστεία, δεν θα βλέπουμε ο ένας τη μούρη του άλλου απ’ τα ντουμάνια του ναργιλέ, στο τέλος θα γίνουν όλα μπουρδέλο και θα μείνει η Σ. μόνης της να καθαρίζει. Τι λες;

- Πολύ καλό. Αλλά ποιος γιορτάζει ρε μαλάκα τέτοιες μέρες;  

Υ.Γ. Το πάρτυ αναβάλλεται λόγω ΔΝΤ. Του χρόνου πάλι...