Ο William Harford, διακεκριμένος γιατρός, αποφασίζει να συνάψει εξωσυζυγικές σχέσεις όταν μια νύχτα η σύζυγός του, του αποκαλύπτει πως είχε σεξουαλικές φαντασιώσεις με έναν άλλον άνδρα. Μέσα στη νύχτα συναντά ένα πλήθος από ετερόκλητους ανθρώπους, ώσπου τελικά ένας γνωστός του, του εκμυστηρεύεται την ύπαρξη μιας αδελφότητας, που επιδίδεται σε σεξουαλικά όργια...
Αξεπέραστη ερωτική οδύσσεια, η τελευταία κινηματογραφική συμφωνία του (ίσως μεγαλύτερου σκηνοθέτη όλων των εποχών) Stanley Kubrick που δίχασε όσο καμία άλλη κριτικούς και κοινό. Και πως θα μπορούσε να συμβεί διαφορετικά από τη στιγμή που ο σκηνοθέτης βουτά στο υποσυνείδητο, διασπά κάθε ηθικό φραγμό και εισέρχεται στις πιο μύχιες σκέψεις των ηρώων του, προσεγγίζοντας τα σεξουαλικά ένστικτα και τα ζωώδη υπολείμματα της εξευγενισμένης ύπαρξης του ανθρώπου. Τα "Μάτια Ερμητικά Κλειστά" σίγουρα αποτελούν ανατρεπτικό δημιούργημα, όπως και κάθε έργο του Kubrick. Εδώ, οι ορμές των φαντασιώσεων κυριαρχούν. Σε τόσο έντονο βαθμό μάλιστα, που οι διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στο όνειρο και την πραγματικότητα γίνονται δυσδιάκριτες.
O Stanley Kubrick με το κύκνειο άσμα του κάνει αυτό ακριβώς που ξέρει καλύτερα απ’ όλα: να προκαλεί το κοινό του. Δεν προκαλεί όμως όπως ο Trier και δεν ενδίδει στην ανούσια πρόκληση μόνο για χάρη της πρόκλησης, αλλά για χάρη της τέχνης. Της "τέχνης" όπως την αντιλαμβάνεται φυσικά ο καθένας μας. Θα ήταν ψέμα να μην παραδεχτώ ότι σε πολλές στιγμές ένιωσα ηδονοβλεψίας παρακολουθώντας τις αμέτρητες αισθησιακές-hardcore στιγμές με τις οποίες ήταν διαποτισμένη όλη η ταινία. Μπανιστήρι κανονικό, αλλά για το όνομα της τέχνης. Ο κάλλιστος συνδυασμός!
Ως άλλος Μήδας, ο Kubrick ό,τι αγγίξει μετατρέπεται σε χρυσό. Πώς αλλιώς γίνεται να ερμηνευτεί το γεγονός ότι πίσω από το άρμα του, ακόμα και οι Tom Cruise και Nicole Kidman (το hot ζευγάρι εκείνης της εποχής) από αδιάφοροι υποκριτές μπορούν να αναγεννηθούν σε υποκριτκούς με Υ κεφαλαίο παραδίδοντας μας συγκλονιστικές ερμηνείες; Παράλληλα ο μεγαλοφυής δημιουργός χτίζει για άλλη μια φορά μια εφιαλτική ατμόσφαιρα που θα θρονιαστεί για τα καλά στο νου του θεατή μην αφήνοντάς τον να αναπνεύσει, αλλά και να δραπετεύσει εύκολα από τα δεσμά της. Χαώδεις και σκοτεινοί δρόμοι, ένα κάστρο, διαβολικά όμορφες γυναίκες κι ένα εκπληκτικό soundtrack συνθέτουν τη σκηνοθετική μαεστρία του Kubrick. Όσο για τον ρυθμό είναι κατά σημεία αργός, αλλά η αγωνία και η προσμονή για το φινάλε υπερνικάει τη νωχελικότητα, και η λύτρωση έρχεται με έναν τρόπο απλά μοναδικό.
Σημείωση: Η Warner Bros δεν έχει άλλα στούντιο; Στις ατέλειωτες και σε μερικά σημεία κουραστικές βόλτες του Cruise στο Manhattan, οι δρόμοι, τα σπίτια και γενικά το όλο background ήταν ολόιδιο με άλλες παραγωγές της εταιρίας και συγκεκριμένα με τα «Φιλαράκια»! Αφού έλεγα δεν μπορεί... κάπου θα ξεπεταχτεί και ο Joey ζητώντας σάντουιτς στη μέση του πουθενά!
Βαθμολογία: ******** (8/10)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου