Περή Επαινδήσεον

Όταν σφίγγουν τα πράγματα -καλή ώρα- αισθάνεσαι ανακούφιση και χαρά που δεν είχες επενδύσει σε συναισθηματικές παλινδρομήσεις, αστήριχτες και ανεμοδαρμένες από παντού, απροστάτευτες και πληγωμένες, μακελεμένες από αιχμηρά αντικείμενα, αντικείμενα της καρδιάς που σε πληγώνουν και σε σκοτώνουν μα είναι θάνατος πλαστός· ανασταίνεσαι σύντομα, τα τραύματα είναι ανοιχτά, δακρύζεις και πονάς. Οι επενδύσεις αυτές έχουν μεγάλο κίνδυνο, σε ρίχνουν έξω. Είναι πλανεύτρες και προδότρες, σε κηρύττουν σε πτώχευση αυτόβουλα χωρίς δικαστική απόφαση.

Επενδύσεις όμως υπάρχουν και οι άλλες. Οι φερέγγυες. Οι οικονομικές. Αυτές που μπορεί να μην αποδίδουν τα μέγιστα, αλλά είναι πιο ντούρες, πιο σταθερές και συνήθως "πιάνουν" τα λεφτά τους. Είναι οι φίλοι· κάθε είδους φίλοι. Η επένδυση είναι θεωρητικά κερδοφόρα, αλλά σε γενικές γραμμές αν φερθείς καλά, σου φέρεται κι ο άλλος οκέι. Και φυσικά δεν ποτίζεις και ταΐζεις τους κολλητούς σου με την ελπίδα ότι μια μέρα θα σε μερεμετίσουν κι αυτοί με τη σειρά τους. Όχι, δεν αποσκοπούμε στο win-win, ό,τι κάνεις, το κάνεις στο βρόντο, επειδή έτσι αισθάνεσαι, επειδή είσαι τέτοιος άνθρωπος και πιστεύεις πως κι ο άλλος είναι αναλόγου φυράματος, μιας κι ανοίξατε παρτίδες. Εξάλλου σπάνιες οι περιπτώσεις φιλίας που ο ένας δίνει το βρακί του κι ο άλλος κάνει συλλογή από σώβρακα. Αν δεν περνάει κι αυτός ζόρια την ίδια εποχή με σένα, θα σου σταθεί. Αρκεί να μη βλέπεις τη ζωή σου σαν ταινία στην οποία πρωταγωνιστείς εσύ κι οι φίλοι σου είναι κομπαρσαρία. Με το δίκιο τους κάποια στιγμή θα τα βροντήξουν και θα φύγουν κι εσύ θα μένεις να τους κυνηγάς από πίσω προσπαθώντας μάταια να σώσεις οτιδήποτε αν σώζεται.

Το καλό με τις φιλίες είναι ότι δεν είναι επαγγελματικές. Όλοι έχουμε περάσει πάμπολλα τεστ, άλλοι έχουνε επιτύχει, άλλοι κινούνται λίγο πάνω απ' τη βάση, άλλοι έχουνε μείνει μετεξεταστέοι, άλλοι έχουν κοπεί παταγωδώς, άλλοι προσπαθούν και δεν τους βγαίνει, άλλοι το έχουνε στο dna τους, άλλοι είναι πολλοί νέοι για να μάθουν κι άλλοι πολλοί γέροι για να ξεχάσουν, κανείς όμως δεν έχει δίπλωμα φιλίας, έστω και fake, τα χαρτιά λείπουν, όλοι είμαστε ερασιτέχνες. Κανείς δεν συμπεριφέρεται ως επαγγελματίας λόγου χάρη ψυχίατρος ώστε να σε πλακώσει στα ηλεκτροσόκ ή σαν "επαγγελματίας" παπάς ώστε να σου κάνει εξορκισμό για να συνέλθεις. Θα σε ρωτήσουν τι έχεις όταν δε μιλιέσαι, θα σε ακούσουν υπομονετικά όταν εξομολογείσαι τον πόνο σου για νιοστή φορά, θα σε κάνουν να γελάσεις όταν το τοπίο είναι συννεφιασμένο, θα σου δώσουν ώριμες συμβουλές χωρίς να τις ζητήσεις, θα σου προσφέρουν μια αγκαλιά όταν καταρρέεις, ένα ποτό όταν πίνεις και μια σφαλιάρα όταν την χρειάζεσαι.

Η τέχνη είναι στρατευμένη και το ηθικό δίδαγμα δεν θα μπορούσε να ήταν τίποτε άλλο από χειραγωγημένο και αυθαίρετο. Όσο ορθογραφικά σωστός είναι ο τίτλος του άρθρου τόσο φίλοι είμαστε. Έχοντας τις τρεις προηγούμενες παραγράφους σαν επιστέγασμα όμως, δεν πτοούμαι. Εξάλλου, το παλεύουμε. Τους αγωνιστικούς χαιρετισμούς μου, mademoiselle.

Ο χρόνος περνάει.  
Σβήσε το κεράκι ή κράτα την αναπνοή σου για άλλες τούρτες 
νοστιμότερες και πιο λιτοδίαιτες...