Ο άνθρωπος είναι επιρρεπές και τιμαλφές ον. Εξουσία και λεφτά ήταν πάντα οι στόχοι του. Στο Limitless ο άνθρωπος είναι αυτό που ήταν πάντα. Κυνηγός. Με ή χωρίς χάπι ο στόχος παραμένει ίδιος. Ο τρόπος αλλάζει.
Ένας loser συγγραφέας συναντά ξαφνικά έναν παλιό γνωστό που του προμηθεύει ένα φάρμακο σε μορφή χαπιού, το οποίο έχει υπεράνθρωπες δυνατότητες. Το αποτέλεσμα είναι εκπληκτικό: τελειώνει το βιβλίο του σε μια εβδομάδα, μπορεί να θυμηθεί κάθε μικρή πληροφορία που έχει δεχτεί και (φυσικά) πλουτίζει εύκολα...
Το Limitless δεν έχει στις προθέσεις του να καταγγείλει τα κακώς κείμενα της σύγχρονης εποχής. Απ' τις πρώτες σκηνές αντιλαμβάνεσαι ότι ο Neil Burger έχει άλλα σχέδια. Η ουτοπική προσέγγιση του σκηνοθέτη απενοχοποιεί πλήρως και τις τελευταίες αναστολές που μπορεί να προβάλλει ένας σύγχρονος άνθρωπος έναντι στον ωφελισμό. Πίσω από το μανδύα μιας επιφανειακής κριτικής στο νεογιαπισμό, κρύβεται μια μοδάτη σινεπαρονυχίδα ενός Γκόρντον Γκέκο, ένα περιορισμένης σκηνοθετικής μαεστρίας Social Network, ένα άτολμο νεοϋπαρξιακό αμερικάνικο γράφημα άτολμης ιδεολογίας.
Όλο το σενάριο, από την αρχή μέχρι τέλους, κρέμεται στον αέρα. Μετά από μια τυχαία συνάντηση απ' το παρελθόν, μια αναίτια εμπιστοσύνη γεννιέται και ακολουθεί ένα ανεξήγητο δώρο χωρίς υποχρεώσεις, κίνητρα και αντιρρήσεις. Ο χαραχτήρας ξαφνικά από απόβλητο μετατρέπεται σε Μεσσία. Ο υπεράνθρωπος Eddie Mora θυμίζει Neo και το Limitless προσπαθεί να πλησιάσει το Matrix. Προφανώς πρόκειται για ανέκδοτο! Οι αδερφοί Wachowski μιλάνε με πνευματικά σύμβολα. Οι μεταβλητές του Burger είναι υλικές και εθιστικές. Και γι' αυτό ο ρεαλισμός του κάπου στο τέλος συγχύζεται και δεν ξέρει ποιον δρόμο να ακολουθήσει. Όταν χρειάζεται να παρουσιάσει ένα αποτέλεσμα, σφυρίζει αδιάφορα και μας λέει τα συμπεράσματα δικά σας.
Αφελής, ουτοπική και επικίνδυνη ταινία, βρίθει ευήθειας και αποστειρωμένης δημιουργικότητας, ντουμπλαρισμένη από μια κόπια λογική και ένα ανέμπνευστο σενάριο με άπειρα plot holes που μπάζει από παντού. Οι μακροσκελείς παρενθέσεις στην αφήγηση παρεμβάλλονται ανάμεσα στην καταιγιστική δράση και το ξέφρενο ρυθμό, οι ποπ ενέσεις κάνουν ακόμη πιο υπερβολικά τα έντονα χρωματισμένα εφέ, το ανελέητο και άνευρο μοντάζ μπασταρδεύεται με ένα φιλμικό σύμπαν φτιαγμένο από ευμάρεια και γκλαμουριά που δεν σε αφήνει να πάρεις ανάσα, ενώ για επιδόρπιο η ομολογουμένως ενθουσιώδης και ελκυστική πρωταρχική ιδέα ακυρώνεται με τον πλέον ολιστικό τρόπο από τους παιδιάστικους αστικούς μύθους, τις μασονικές αναφορές και τις άστοχες μυστικιστικές συνομωσιολογίες που επιβάλλονται της υπόθεσης.
Το Limitless είναι ποτισμένο πέρα ως πέρα με την σύγχρονη καπιταλιστική ηθική και το χολιγουντιανό σάπιο αξιακό σύστημα. Το φιλμ δε βάζει ερωτήματα, δίνει συστημένες απαντήσεις. Κέρδος δεν θέλετε; Πάρτε το! Η χρήση νέων μέσων τεχνολογίας και φαρμάκων καθιστούν τον ανθρώπινο οργανισμό, πειραματόζωο. Το τελικό σχόλιο είναι προκλητικό. Ο χαραχτήρας πλήρως παραμορφωμένος, έχει μετατραπεί σε ένα σκληροπυρηνικό, κυνικό και μακιαβελικό τέρας, διψασμένο απ' την σκοτεινή πλευρά του που το έχει κυριεύσει, δεν διστάζει μπροστά σε ηθικά διλήμματα, στήνει εκ βάθρων τον τεχνητό παράδεισό του και οδηγείται με περισσή άνεση στην αυτοκαταστροφή. Μια offside αυτοκαταστροφή που δεν ανατρέπει την υπόθεση αλλά εξαϋλώνει και την τελευταία ικμάδα multiplexικής βαρύτητας με το πλέον άνισο, αμοραλιστικό και politically incorrect φινάλε των τελευταίων χρόνων.
Βαθμολογία: *** (3/10)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου