απέμειναν για να θυμίζουν τις στιγμές
όπου οι λέξεις ήταν ανίκανες ν' ανέβουν στο άσπρο τ' άλογο
και να συναντήσουν τον καβαλάρη ακέφαλο
ορφανές οι κακομοίρες από μάνες κι έρωτες αληθινούς
που ποτέ δεν θάβρουν
Ο χρόνος κιλά γρήγορα κι η σημερινή είναι μία σαν τις άλλες
οι στιγμές περνούν κι άλλες στέκονται
μία κουβέντα, ένα χάδι, ένα χαμόγελο
ένα φιλί
ευχών γαλαντόμος δεν θα γίνω
ό,τι έδωσα έδωσα, μάταια είν' τα υπόλοιπα
Τι παραπάνω να θυμάμαι; μία ημερομηνία, ένα νούμερο;
λόγια κάλπικα από κάποιον που τείνει να μετατραπεί σε άγνωστο
μες την ομίχλη χαρούμενη ανάμνηση, θαμπό καρτ-ποστάλ
προτιμώ να σε θυμάμαι έτσι
η μνήμη μου δοκιμασμένη αλλά θέλω ν’ έχω άλλοθι
δύσκολο το τέλος όταν ξέρεις την αρχή
05/05/2011 (ειδικά αφιερωμένο)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου