Υψηλή Πιστότητα

Τα Τop-5 είναι η αδυναμία του Rob Gordon. Αποκορύφωμα, αυτό των χειρότερων χωρισμών του. Στα 30 φεύγα του περνά μια μίνι-κρίση, ενώ διατηρεί ένα δισκοπωλείο όπου σπανίζουν οι πελάτες. Μαζί του δύο κατά λάθος υπάλληλοι που περισσότερο ενοχλούν παρά βοηθούν. Όταν η Laura τον εγκαταλείπει για τον Ian (Tim Robins σε ρόλο έκπληξη) εκείνος αποφασίζει να αναζητήσει τους πέντε κορυφαίους έρωτές του για να καταλάβει τι πήγε στραβά. 

Ο Rob δεν είναι φαλλοκράτης, ούτε μισογύνης. Απλώς μπερδεμένος. Ούτε και αδικημένος όπως νομίζει, απλώς μεμψίμοιρος. Ούτε έξυπνος, ούτε ηλίθιος. Απλώς stuck in the middle. Σε όλα. Κι αυτό είναι το πρόβλημα. 

Top-5 έρωτες, Top-5 χωρισμοί, Τop-5 επαγγέλματα που θα ήθελε να κάνει, Τop-5 τραγούδια που μπορεί να ακούσει κανείς Δευτέρα πρωί στην δουλειά, Top-5 τραγούδια για να κάνεις έρωτα, Top-5 τραγούδια για τον θάνατο, Τop-5... Η μανία να δημιουργεί λίστες τον καθιστά αμέτοχο κριτή των γεγονότων και εν τέλει άπραγο παρατηρητή της ζωής του. Όταν θα το καταλάβει, θα συνδέσει τη σχέση αιτίας-αιτιατού και θα βρει τη λύτρωση που επιζητεί. Ή τη γυναίκα που έψαχνε. Ή και τα δύο.

Εξαιρετικά γλυκιά κομεντί βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Nick Hornby. Με βάση ένα πολύ έξυπνο, πνευματώδες και σφιχτό σενάριο, το οποίο είναι μάλλον(!) ιδωμένο από αντρική οπτική, ο Frears φτιάχνει μια τρυφερή ταινία για τις σχέσεις των δυο φύλων, εκεί λίγο πριν τα 30. Σκιαγραφεί πραγματικούς, αστείους, ενδιαφέροντες χαρακτήρες, μέσα σε ένα μικρόκοσμο μιας γειτονιάς του Σικάγου, σε μια ταινία όπου ρόλο πολύ βασικό παίζει η μουσική. Η μουσική που ακούγεται μέσα και έξω από το δισκοπωλείο, μέσα και έξω από τις μοναχικές καρδιές των πρωταγωνιστών∙ καθυστερημένων, losers, ελιτιστών, σνομπς, έχουν ως μόνη ευχαρίστηση να καγχάζουν και να περιγελούν τους ακόμα πιο θλιβερούς πελάτες τους, προσπαθώντας έτσι να καλύψουν το κενό που υπάρχει μέσα τους και να βάλλουν μια τάξη στη ζωή τους, ονειρευόμενοι αυτό που ποτέ δεν τόλμησαν. 

Για τον ρολό του πρωταγωνιστή, ο John Cusack, low profile και ανασφαλής δείχνει να είναι ο ιδανικός για το ρόλο του παρατημένου 30άρη που περνά κρίση ταυτότητας. Συμπαθής, άμεσος και εξομολογητικός ειδικά λόγω του ευρηματικού σκηνοθετικού τεχνάσματος να αφηγείται τις σκέψεις και τα συναισθήματά του on camera και σε πρώτο πρόσωπο. Ξεκαρδιστικοί και απόλυτα ρεαλιστικοί και οι υπόλοιποι χαραχτήρες της ταινίας με την ξεχωριστή φιγούρα του Jack Black να δεσπόζει και τα inside jokes να δίνουν και να πέρνουν.

High Fidelity. Ταιριάζει. Και ο τίτλος και ο πρωταγωνιστής. Σίγουρα δεν θα μπει στο Top-5 των ταινιών μου, αλλά τι σημασία έχει; Στο διάολο τα Τop-5 και όλα τα συναφή. 

Βαθμολογία: ****** (6/10) 

Υ.Γ. Σήμερα στις 21.00, στην ΕΤ1.