Βαλμπουενά

Με αφορμή αυτό προχτές σκεφτόμουνα ότι δεν πά' να σε λέν' Ετό, Καρεμπέ ή Ανρί, να βγάζεις εκατομμύρια και να είσαι ο κορυφαίος ή τελοσπάντων ένας από τους κορυφαίους του είδους σου (του είδους σου όπως kind όχι species), άμα είσαι μαύρος ή μη άσπρος, η απειλή του ρατσισμού είναι εξίσου πιθανή να πέσει πάνω σου, είναι διαταξική, διατεχνική, διαριστοτεχνική, η πιθανότητα να σε προσβάλουνε λόγω του χρώματός σου είναι ίδια ή τουλάχιστον πάνω-κάτω η ίδια με το να είσαι παιχταράς, ένας απλός μέτριος ποδοσφαιριστής ή ένας οποιοσδήποτε μαύρος αναλώσιμος με προσωρινή βίζα, με βίζα τα χιλιόμετρα που θα τρέξεις ή τα γκολ που θα βάλεις, η πιθανότητα να σε εκβιάσουνε ψυχολογικά για να τα παρατήσεις, να βγεις εκτός εαυτού, να πεις ως εδώ και να εξαγριωθείς και να φύγεις απ' το γήπεδο χωρίς να σε νοιάζει· ε αυτή η πιθανότητα απ' ότι φαίνεται είναι ίδια με την πιθανότητα να σε εκβιάσουνε κανονικά, παραδοσιακά κι ορθόδοξα, κι όχι με την κλασσική σχέση πλούσιος εκβιαζόμενος-φτωχός εκβιαστής, γιατί αυτό είναι το απαρέγκλιτο σύνηθες, αλλά να είναι και το θύμα πλούσιο και ο θύτης, οι θύτες πλούσιοι, και να ανήκουν στην ίδια κάστα και στο ίδιο ακριβώς σινάφι και να μην είναι το αντικείμενο του δεύτερου -του απάχη- ας πούμε αυτό, να εκβιάζει ωσάν μαφιόζος, αλλά εκβιαστές και εκβιαζόμενοι να είναι ποδοσφαιριστές, κι όχι θεατές απ' τη μία και ποδοσφαιριστές απ' την άλλη, αλλά ποδοσφαιριστές και ποδοσφαιριστές, και μάλιστα οι ποδοσφαιριστές εκβιαστές να είναι πιο πλούσιοι και πιο πετυχημένοι.

Και αρχίζεις να αναρωτιέσαι τι σκοπό είχανε Σισέ και Μπενζεμά γι' αυτή τη μάκινα που στήσανε στον Βαλμπουενά που κάπου πήρε το μάτι μου πρόσφατα ότι όταν γύρισε στη Ολιμπίκ Μαρσέιγ (την πρώην ομάδα του) να παίξει ως αντίπαλος με την νυν του Ολιμπίκ αυτή της Λυών, του είχανε στήσει οι οπαδοί ικρύωμα και κούκλα, όταν το σκάνδαλο ήταν στο πικ του, ωραία πράγματα, έτσι και κρεμασμένος και εκβιασμένος, τι ωραία πράγματα, ώρες-ώρες σκέφτομαι ότι το σύγχρονο ποδόσφαιρο έχει τους οπαδούς που του αξίζει, δειλούς, ρατσιστές, εκβιαστές και δήμιους, τους παίχτες που του αξίζει, αυτάρεσκους, κάγκουρες, αγράμματους, αψυχολόγητους που μπορεί στο διάολο να μου απαντήσει κάποιος, γιατί ο Μπενζεμά και ο Σισέ να εκβιάζουν έναν ασημότερο παίχτη για οτιδήποτε, γιατί να ρισκάρουν;, για το ίδιο το ρίσκο;, για τα ξέρω 'γω πόσα, πεντακόσιες χιλιάδες, ένα εκατομμύριο της εκβίασης, πόσα παραπάνω θέλουνε, είν' αλήθεια πως όσα λεφτά ποτέ δεν είναι αρκετά;, αλλά και πόσα να 'χε στην άκρη πια ο κακομοίρης Βαλμπουενά που μπορεί να μην είναι καλλίτερός τους στη τελική, και καθόλου κακομοίρης και στην πορεία να βγουν στη φόρα για την πάρτη του άλλα και χειρότερα, αλλά δεν με απασχολεί τώρα αυτό, το υποθετικό, αλλά το καλοπροαίρετο ερώτημα γιατί, για μια έχθρα που σιγοκαίει χρόνια;, για το έτσι;, την αδρεναλίνη;, για την καθεαυτή εκμετάλλευση άνευ ανταλλάγματος ενός ανθρώπου που βρίσκεται υπό τις προϋποθέσεις ποδηγέτησης;, για ποιον γαμημένο λόγο να κάνεις κάτι τέτοιο, λέγοντας τέτοια πράγματα, μήπως τελικά όσο δεν υπάρχει εξήγηση για ποιον λόγο κανείς να μιμηθεί την μαϊμού και να χλευάσει έναν μαύρο παίχτη, τον Σισέ για παράδειγμα, άλλο τόσο δεν υπάρχει λόγος να πάει ο Σισέ και να εκβιάσει τον Βαλμπουενά, ειδικά υπό αυτές τις συνθήκες, ειδικά όταν φαινομενικά (γιατί δεν είμαι ούτε εισαγγελέας, ούτε θεός ντάξει;) δεν υπάρχει λόγος; Και μήπως τελικά ένας εκβιασμός τέτοιου είδους που παράγεται απ' τον Σισέ, δεν είναι αν όχι χειρότερος, τουλάχιστον ίδιος με τον ρατσισμό που αυτός τόσα χρόνια υφίσταται;